Anatolia Gazetesi Haber

ANATOLİA...

2026: İyiliğin Doğayla Yeniden Hatırlandığı Yıl

2026’ya girerken dünya hâlâ kalabalık, hâlâ aceleci.

Ama tam da bu yüzden, iyi olana olan ihtiyaç hiç bu kadar büyük olmamıştı.

Bugün bu satırlar; güvenilir haberciliği, insanı merkeze alan dili ve istikrarlı yükselişiyle medyada güçlü bir yer edinen Anatolia Gazetesi çatısı altında yazılıyor.

Gazetenin başarısı; sansasyonun değil, vicdanın ve gerçek hikâyelerin tercih edilmesinin bir sonucudur.

Bu başarı yolculuğuna artık yeni bir ses daha ekleniyor.

Akademisyen yazar Semanur PERİM, 2026 itibarıyla Anatolia Gazetesi’nde köşe yazarı olarak okuyucuyla buluşuyor.

Bu köşe;

Doğadan…

İnsandan…

Ve iyilikten konuşacak.

Ölmeden önce bir baba oğluna şöyle der. Bu saati bana büyükbaban verdi. Çok eski bir saat...Ancak bunu sana vermeden önce bir iki şey yapmanı istiyorum...

Şimdi git sokağın başındaki saatçiye ve kaç para ettiğini sor...

Oğlu gider ve döner...Babasına 5 lira verdi çünkü eski bir saat dedi; der...

Babası tekrar şimdi köşedeki kafeye git ona sor...

Oğlu yine döner ve baba 5 lira verdi der...

Babası bir kez daha şimdi müzeye git ve sor...

Oğul sorar ve baba bana bu saat için tam 1 milyon verdiler der...

Ve baba oğula derki;

DOĞRU YER SENİN DEĞERİNİ BELİRLER...

Doğru olmayan bir yerdeysen ve değerli hissetmiyorsan buna üzülme...

Senin değerini kim biliyor seni taktir ediyorsa orası senin için doğru yerdir...

Senin için doğru olmayan yerde kalma!!!

KENDİ DEĞERİNİ BİL....

Doğa, bize hâlâ öğretmeye devam ediyor.

Bir ağaç, kimin gölgesinde oturacağını bilmeden büyür.

Bir deniz, kaç kez kirletildiğini unutur gibi dalga olur.

Bir toprak, üstüne basanı sorgulamaz.

Çünkü doğa iyidir.

Karşılık beklemez.

İyi insanlar da öyledir.

2026’da iyi insanlar hâlâ var.

Sessizdirler, çünkü iyilik gürültüyü sevmez.

Bir çocuğun başını okşayan sabırda,

Bir sokak hayvanına bırakılan suda,

Yaşlı birinin poşetini taşıyan omuzda yaşarlar.

İyilik bazen bir cümle değildir;

Bir bakıştır.

Bir bekleyiştir.

Ve çoğu zaman kimse görmeden yapılan bir duruştur.

Bu köşede;

Daha yavaş yürümeyi,

Daha dikkatli bakmayı,

Daha az konuşup daha çok hissetmeyi hatırlayacağız.

Çünkü dünya artık daha fazla bilgiyle değil;

Daha fazla merhametle iyileşebilir.

Anatolia Gazetesi’nin başarı yolculuğunda bu köşe;

Manşetlerin arasından kalbe seslenen bir durak olacak.

Okuyucusuna “hatırlıyor musun?” diye soran bir ses…

İyi insanların kaybolmadığını,

Doğanın hâlâ vazgeçmediğini,

Ve insan olmanın hâlâ mümkün olduğunu anlatan bir ses…

Belki bu yazıyı okuduktan sonra bir ağacı fark edersin.

Belki bir insana daha yumuşak davranırsın.

Belki de sadece durup nefes alırsın.

İnan bana, dünya tam olarak oradan değişmeye başlıyor.

Demem ola ki:

(Hayatın hızına yetişeyim derken hayatın hazzını kaçırmayın...)

Yazar Mottosu

“İnsanı anlatırım; çünkü doğa hâlâ insana inanıyor.”